Hervey Bay, Fraser Island

Na onze rit vanuit Mooloolaba zijn we rond 16u30 aangekomen op onze camping in Hervey Bay. Daar hebben we ook dadelijk een rondleiding geboekt op Fraser Island, het grootste zandeiland ter wereld. 's Avond lekker gaan eten in een Chinees restaurant wwar je voor geen geld (ongeveer 10Euro) zoveel mocht eten wat je wou. We hebben ons laten gaan en ons buikje volgegeten, zelfs Melde. We hebben haar nooit zoveel zien eten als toen.

's Nachts nogmaals wakker gehouden. Deze keer niet door de wind maar door een snurker in een naburige camper of caravan. Er moet minstens 10 meter tussen ons ingeweest zijn en toch leek het alsof hij naast ons lag.

's Morgens dus moe wakker geworden maar ene goed ontbijt en vooral een stralend zonnetje maakte veel goed.
Om 7u30 was het al warm genoeg om buiten te eten en in een t-shirt rond te lopen.

We hebben er een rustige voormiddag aan het zwembad van gemaakt. In de namiddag besloten we naar het strand te gaan maar we waren nog maar net daar of de zon verdween achter de wolken en is daar gebleven tot de avond viel. Maar we hebben het niet aan ons hart laten komen en zijn toch de zee in gedoken. In Hervey Bay heb je amper golven en het water is er niet diep. Melde heeft er fijn in kunnen spelen.

Om een tweede nacht vol snurkgeluiden te vermijden hebben we, vlak voor het slapengaan, onze auto nog enkele tientallen meters vooruit gereden. Maar zelfs dat heeft niet geholpen!!!! We hoorden hem minder hard, maar nog steeds drong zijn gesnurk door tot in onze auto. Maar we hebben wel kunnen slapen.

's Morgens werden we door een busje van de maatschappij waar we onze rondrit op Fraser Island geboekt hadden, opgehaald op de camping. Toen hebben we kennis gemaakt met Jenning. Onze lichtjes gestoorde Duitse gids voor die dag. Die man was gewoon schitterend. Stel je een kerel voor met een stem als Peter Steele, de zanger van Type O Negative, met een hele diepe stem, met daarbij 100% hetzelfde accent als Renier Wolfcasttle, een personage uit The Simpsons en met droge humor van bv. John Gleese, en je hebt Jenning. De hele dag hebben we dus in een deuk gelegen.

Maar nu genoeg over de gids, laten we vertellen over het eiland. Na een boottochtje van 55min. zijn we aangekomen op Fraser Island. Op dit eiland zijn enkel zandwegen dus de bus waarmee we rondreden had vierwielaandrijving en veiligheidsgordels. Vooral deze laatste waren zeer handig want er zonder zouden we met ons hoofd tegen het plafond vliegen, zo slecht lagen de wegen erbij.

Op het wand groeien bomen, struiken en zelfs regenwoud. We waren nog maar net aan het rijden of we zagen al een dingo. Deze leven hier nog in het wild maar zijn zelden te zien. We hadden dus al meteen geluk. Na een uurtje kwamen we aan op onze eerste stopplaats, een kreek waar we waterschildpadden gezien hebben. Onze tweede stopplaats was op het strand waar er felgekleurde rotsen waren en daarna ging het richting een wrak van een schip dat ooit is vastgelopen op het strand.

Toen was het tijd om te gaan eten. Op het menu stond een barbecue. Erg lekker allemaal. Het tweede deel van de trip ging er rustiger aan toe. Eerst zijn we naar Ely Creek geweest. Een van de mooiste plaatsjes die we ooit gezien hebben, daarna hebben we een stukje door het regenwoud gewandeld. Voor dat we het wisten was de dag om.

Fraser Island is prachtig. Tot nu toe het mooiste wat we al gezien hebben gedurende onze reis door Australie. We vragen ons af of the great barier reef en Uluru dit nog kunnen overtreffen...